Stutten is een brede term, en die breedte is precies de reden waarom het ter plaatse voor verwarring zorgt. Bij bouwwerkzaamheden omvat het twee verwante taken: het ondersteunen van een bestaande constructie terwijl deze wordt gerepareerd, gewijzigd of gedeeltelijk gesloopt, en het tegenhouden van grond en water zodat een nieuwe uitgraving veilig kan worden geopend. De steunen, balken, palen en muren die hiervoor worden gebruikt, worden allemaal stutten genoemd, en de juiste keuze hangt af van de grond, de belastingen, de beschikbare ruimte en hoe lang de steun op zijn plaats moet blijven. Na een decennium van productie van damwanden voor grond- en waterretentieprojecten zien we dezelfde vragen keer op keer terugkomen. Daarom loopt deze gids door de belangrijkste methoden, de factoren die een ontwerp bepalen, en waar een permanente damwand het eenvoudiger antwoord is.

Waarvoor het bouwen van stutten bedoeld is

In de kern draagt stutten lasten die de grond of een bestaand gebouw niet langer zelfstandig kan dragen. Deze belastingen zijn meestal een mix van:

• Verticale belastingen van een muur, kolom of balk die zijn steun eronder heeft verloren.
• Laterale gronddruk van grond die een uitgraving wil ingaan.
• Waterdruk, die in verzadigde grond de bodemdruk kan overschrijden en vaak het ontwerp bepaalt.
• Toeslag van nabijgelegen gebouwen, opgeslagen specie, fabrieken en verkeer.

Daaruit volgen twee families van stutten. Structurele schoren ondersteunen een bouwelement: harkende oevers leunen tegen een muurvlak, vliegende oevers spannen zich uit tussen twee gebouwen en dode oevers dragen een muur op naalden terwijl het metselwerk eronder wordt herbouwd. Grondretentieschoren ondersteunt de grond zelf: damwanden, soldatenpalen met achterblijvende, secans- of aaneengesloten palen, diepwanden, grondspijkers en hydraulische greppelschoren. Ondersteunen is een nauwe verwant, maar het is een permanente oplossing die funderingsbelastingen overbrengt naar diepere, sterkere lagen in plaats van de constructie tijdelijk te ondersteunen.

Het is ook de moeite waard om ondersteuning en steigers te scheiden. Steigers bieden een werkplatform voor mensen en materialen, terwijl schoren structurele belasting met zich meebrengt. Een stempel die op een steigerbuis lijkt, doet misschien wel structureel werk, maar de twee zijn verschillend ontworpen, geïnspecteerd en belast.

Gemeenschappelijke stutmethodes en waar ze passen

Harken, vliegen en doodschoren

Harkende oevers zijn schuine steunen die tegen de wand drukken en de belasting overbrengen naar een bodemplaat of fundering aan de basis. Ze zijn snel op te zetten, maar nemen de ruimte aan de voorkant van het gebouw in beslag en hebben een stevige ondergrond nodig. Flying Shores zijn horizontale steunen die zich uitstrekken tussen twee gebouwen en worden doorgaans gebruikt wanneer het gebouw ertussen wordt gesloopt, zodat beide scheidingsmuren op hun plaats blijven. Dead Shores zijn verticale steunen die werken via naalden die door openingen in een muur gaan en deze dragen terwijl een lagere verdieping wordt verwijderd of herbouwd. Alle drie zijn ze traditioneel, van hout of staal, en alle drie hebben ze een competente ontwerper nodig om de steunen, verbindingen en lagers op maat te maken.

Hydraulische stutten en sleuvengravers

In een sleuf wordt bij hydraulische versteviging gebruik gemaakt van aluminium of stalen cilinders en gordingen die vanaf het oppervlak tegen de sleufwanden worden uitgezet, zodat niemand niet-ondersteunde grond hoeft te betreden. Het is snel, herbruikbaar en zeer geschikt voor rechte stukken van gemiddelde diepte in stabiele grond. Een greppelbak is een ander instrument: het beschermt werknemers tegen instorten, maar ondersteunt de uitgraving zelf niet, zodat de grond nog steeds moet worden gehavend of geschraagd. Het grondspijkeren werkt van boven naar beneden, waarbij schuine spijkers in het gezicht worden geboord en gevoegd en worden bedekt met spuitbeton. Het is geschikt voor grote, open uitgravingen en rotsen, maar het heeft ruimte nodig en een gezicht dat lang genoeg kan staan ​​om te worden genageld.

Damwandbeschoeiing

Damwanden zijn in elkaar grijpende secties die in de grond worden gedreven of getrild om een doorlopende muur te vormen voordat het uitgraven begint. Ze zijn bestand tegen zowel grond- als waterdruk, dus zijn ze de standaardkeuze als de grondwaterspiegel hoog is of als er droog moet worden uitgegraven, zoals bij een damwand ter ondersteuning van funderingsputten . Ondiepe sneden kunnen vrijdragend zijn; diepere sneden worden gestut met balkjes en stutten of vastgebonden met ankers. Staal is het meest voorkomende materiaal, maar vinyl- en andere polymeerprofielen zijn een praktisch alternatief geworden voor wanden die in gebruik blijven, omdat ze niet corroderen in zout water of agressieve grond en met lichtere apparatuur kunnen worden geïnstalleerd.

Tijdelijke of permanente ondersteuning?

Schoren wordt vaak omschreven als tijdelijk, maar bij veel projecten wordt de muur die tijdens de bouw de grond vasthoudt ook onderdeel van het uiteindelijke bouwwerk: een keldermuur, een kade, een kanaaloever, een overstromingsmuur. Door dat besluit wordt de materiaalspecificatie gewijzigd. Een tijdelijke stalen damwand wordt doorgaans ontworpen met een corrosietoeslag en aan het einde van de klus verwijderd. Dit lukt alleen als de grond een schone afzuiging toelaat en de delen hergebruikt kunnen worden. Een permanente muur moet tientallen jaren meegaan, dus corrosie, onderhoud en de kosten voor het vervangen van een sectie worden de doorslaggevende factoren. Vinyl damwanden zijn precies voor deze situatie ontwikkeld: geen corrosie, geen beschermende coating, geen kathodische bescherming en het is niet nodig om sectieverlies gedurende de ontwerplevensduur te plannen.

Factoren die bepalend zijn voor een stutontwerp

Bodemomstandigheden en grondwater

Bodemtype drijft alles. Korrelige bodems oefenen een hogere zijdelingse druk uit en zijn gevoelig voor uitlopen, terwijl stijve kleisoorten goed standhouden, maar na blootstelling zacht kunnen worden. Het grondwaterpeil, de doorlaatbaarheid en de eventuele artesische druk bepalen of een afsluiting nodig is. Obstakels zoals oude funderingen, rotsblokken en ondergrondse leidingen bepalen of een paal überhaupt geheid kan worden of dat er voorgeboord moet worden.

Belastingen en aangrenzende constructies

Ontwerpbelastingen omvatten gronddruk, waterdruk en toeslagen van gebouwen, wegen, kranen en steenbergen. Wanneer een uitgraving langs een bestaande constructie loopt, bepaalt de toegestane beweging van die constructie, en niet de sterkte van de schoren, doorgaans de grens. Daarom hoort monitoring, met zettingspunten, hellingsmeters en scheurmeters, thuis in het ondersteuningsontwerp en wordt het niet als een optionele extra behandeld.

Toegang, milieuregels en veiligheid

Beperkte locaties duwen ontwerpen in de richting van kleinere installaties, kortere secties en stillere installatiemethoden. Geluids- en trillingslimieten, werktijden en toestemming voor het lozen van opgepompt grondwater hebben allemaal invloed op de volgorde. Wat de veiligheid betreft, moet een ondersteuningssysteem worden ontworpen door een competente ingenieur, volgens dat ontwerp worden geïnstalleerd, regelmatig worden geïnspecteerd en nooit ter plaatse zonder beoordeling worden gewijzigd. De grond moet van de rand worden teruggezet, er moet voor een veilige toegang worden gezorgd en de uitgraving moet worden gecontroleerd op beweging en water.

Hoe een stutsequentie gewoonlijk verloopt

1. Onderzoek en onderzoek: boorgaten, kegelpenetratietests, servicescans en een staatsonderzoek van aangrenzende constructies.
2. Ontwerp en goedkeuringen: sectietype, inbeddingsdiepte, schorenindeling, ontwatering en vergunningen.
3. Uitzetten en voorbereiden: geleideframes, een werkplatform en isolatie van services.
4. Installatie: het indrijven, trillen of monteren van de schoren en de schoren ervan.
5. Gefaseerd ontgraven en ontwateren: stapsgewijs uitgraven en op ontwerpniveau verstevigingen aanbrengen.
6. Toezicht en inspectie: bewegings-, water- en conditiecontroles tijdens de werken.
7. Verwijderen of definitieve integratie: tijdelijke werken verwijderen, of de permanente muur afwerken en in de structuur vastbinden.

Waar vinyldamwanden passen

Niet bij elke schoorklus is een zwaar staalprofiel nodig, en niet elke muur hoeft achteraf uitgetrokken te worden. Vinyl damwanden zijn geschikt voor funderingsputten, oever- en kanaalwerken, beheer van kleine stroomgebieden en anti-doorsijpel- of anti-erosiebescherming, waarbij de muur bedoeld is om tientallen jaren op zijn plaats te blijven en te blijven werken. Ze zijn licht genoeg om met kleinere apparatuur te kunnen werken, ze corroderen niet in zoet of zout water en hoeven niet opnieuw te worden geverfd of gecoat. We vervaardigen deze profielen in onze eigen fabriek in Haiyan, Zhejiang, op meer dan twintig productielijnen, met een eigen testlaboratorium, zodat profiel, wanddikte en lengte kunnen worden afgestemd op een specifiek ontwerp in plaats van te worden gedwongen tot een standaard catalogusitem.

• Kelder- en funderingsputretentie waar de muur in dienst blijft.
• Rivier-, kanaal- en kanaaloevers blootgesteld aan afwisselende natte en droge cycli.
• Kust- en havenmuren in zout water.
• Anti-kwelkeringen en erosiebescherming op taluds.

Als u een permanente muur afweegt tegen een tijdelijke muur, stuur dan tijdig de bodemgesteldheid en ontwerpbelastingen. Het antwoord wordt meestal duidelijk zodra corrosie- en onderhoudskosten naast elkaar worden geplaatst.

Praktische afhaalrestaurants

• Stem de methode af op de grond, het water en de ruimte, niet op wat er bij de laatste klus is gebruikt.
• Bepaal vroeg of de muur tijdelijk of permanent is; het verandert zowel het materiaal- als het kostenmodel.
• Waar structuren dichtbij zijn, ontwerp voor beweging in plaats van alleen voor kracht.
• In natte of agressieve grond vermijdt een corrosievrije permanente muur het onderhoud dat staal vereist.